Inferno - Dan Brown

Moja jedna z pierwszych dłuższych lektur, bardzo mi się spodobała.

Tytuł: Inferno
Autor: Dan Brown
Wydawnictwo: Sonia Draga
Gatunek: Thriller
Ilość stron: 591
Moja ocena: 10/10

Sztuka i architektura jeszcze nigdy nie kryły tak przerażających zagadek. Robert Langdon musi je rozwiązać, nim na Ziemi stanie się Piekło...

Światowej sławy specjalista od symboli, Robert Langdon, budzi się na szpitalnym łóżku w zupełnie obcym miejscu. Nie pamięta, jak się tam znalazł. Nie potrafi też wyjaśnić, w jaki sposób wszedł w posiadanie tajemniczego przedmiotu, który znajduje we własnej marynarce.
Czasu na rozmyślania nie ma niestety zbyt wiele. Ledwie na dobre odzyskuje przytomność, ktoś próbuje go zabić. W towarzystwie młodej lekarki, Sienny Brooks, Langdon opuszcza w pośpiechu szpital. Ścigany przez nieznanych wrogów przemierza uliczki Florencji, próbując odkryć powody niespodziewanego pościgu. Podąża śladem tajemniczych wskazówek ukrytych w słynnym poemacie Dantego...
Czy jego wiedza o tajemnicach, które skrywa historyczna fasada miasta, wystarczy, by umknąć nieznanym oprawcom? Czy zdoła rozszyfrować zagadkę i uratować ludzkość przed śmiertelnym zagrożeniem?

No cóż ja tu mogę powiedzieć, żeby nie zaspojlerować, a polecić Wam tą książkę? Powiem tylko jedno: lepszej książki nie czytałam.
Myślałam, że nie podołam i nie przeczytam "Inferno", ale udało mi się. Gdy ją skończyłam, nie mogłam zacząć czytać następnej, bo wciąż nią żyłam. W "Inferno" jest wiele cytatów z Boskiej Komedii. Bardzo mnie one zaciekawiły i zaczęłam czytać dzieło Dantego Alighieri'ego. I zachciało mi się uczyć włoskiego, bo w "Inferno" jest wiele zdań napisanych w tym języku.
Zakończenie książki (Inferno) wstrząsnęło mną na tyle, że nie mogłam żyć, tak jak wcześniej. Wszystko poszło się pieprzyć. Żyłam tą książką. Tylko nią. Przeczytam ją jeszcze na pewno.